” Ik heb altijd erg van glas gehouden. Het is een soort gestold water, tastbaar en ongrijpbaar tussen onze vingers, een bestendige broosheid, met een spirituele inhoud! “ (Paul Claudel, Prozawerken, Parijs, 1989, p. 337)

Het Glasmuseum is niet enkel een instelling die zich aan de geschiedenis van het glas wijdt. Een van zijn opdrachten is ook de promotie van nieuwe technieken, die door eigentijdse glaskunstenaars in de praktijk worden gebracht.

” Het Medium Glas 21 “: deze titel wil het symbool zijn van de artistieke en innoverende draagwijdte van de benaderingswijze van de verschillende glaskunstenaars die tijdens de jaarlijkse tentoonstelling van het Glasmuseum worden voorgesteld. Sedert het einde van de Tweede Wereldoorlog, met de erkenning van het glas als volwaardig artistiek medium, kenden de artistieke technieken een onophoudelijke hernieuwing. De “ambachtsman” denkt na, zoekt, experimenteert… om zo tot een bijzonder aanpak te komen waaruit het glas nog schitterender tevoorschijn komt.

Glas, dit magisch materiaal bij uitstek, kan op oneindig vele manieren bewerkt worden. Bij smelting geeft het zich volledig over aan de artiest, die bezit wil nemen van het materiaal om het de gewenste vorm te geven… Bij een koude bewerking maakt hij er de drager van een idee van en brengt hij een boodschap over. Glas fascineert en is veelzijdig. Glas is overgeleverd aan de wil van de glasblazer … maar is dat echt wel zo? Een schalks materiaal? Wij zouden dat wel kunnen geloven, want is het niet eerder zo dat het glas zijn wetten oplegt aan de mens??

Glas, een materiaal met oneindige mogelijkheden: dat is een realiteit die in deze tentoonstelling zeer duidelijk tot uiting komt. Zestien kunstenaars, zestien manieren van denken. Ik hoop dat u deze herfst met plezier de knowhow van deze vrouwen en mannen en hun diepgaande kennis van de glaskunst zult komen ontdekken.